Verhaal van Susan

 

Gedwongen werken als prostituee op de Wallen….afschuwelijk…een nachtmerrie…maar niet ondenkbaar. Het overkwam mij, gewoon hier in Nederland. Ik ben 22 en woon op mezelf, het gaat goed met mij, ik ben spontaan en heb genoeg contacten. Ik werk in een plaatselijke supermarkt en ik maakte een profiel aan op social media. Maar niks geks he? Geen rare foto’s, geen informatie over mijzelf en zeker geen gegevens.

Via het web kreeg ik contact met Dennis, een leuke jongen en ook met hem is er niks vreemds. Hij is leuk, gezellig en sociaal. En hij vraagt van alles over mijn leven en interesses. Hij is echt leuk en ik heb goede gesprekken met hem, online natuurlijk. Het is gewoon gezellig om met hem te praten en contact te hebben.

Na drie maanden vraagt Dennis mij of we eens af zullen spreken en eigenlijk heb ik daar wel zin in. Hij is leuk en heeft echt belangstelling. Ik ben wel voorzichtig hoor, we spreken af op een terras, dan kan ik altijd nog weg als het moet. Maar de eerste afspraak is geweldig! Dennis is superleuk en precies zoals hij ook via social media liet zien. Gewoon een lieve jongen, tikje onzeker, maar heel gezellig als hij eenmaal los komt. De middag vliegt voorbij en vlak voor hij weg gaat vraagt hij me verlegen om een dagje naar Amsterdam te komen om samen iets leuks te doen. Ik twijfel even maar stemt dan toe, er kan gewoon niets fout gaan.

Eenmaal in Amsterdam neemt Dennis me mee naar een paar vrienden, hij moet alleen even iets afgeven. Prima toch? Ik ga met hem mee naar binnen en dan gaat de deur achter me dicht. En op slot..

‘Geef je telefoon!’ schreeuwt Dennis en slaat me hard. Mijn telefoon wordt afgepakt, mijn sim-card doorgeknipt en aan mijn haren word ik in een zijkamer geduwd. Daar staan drie mannen klaar om me te verkrachten. En ik kan er niets tegen doen, ik ben volkomen in shock. Niemand weet waar ik ben.

De nacht is lang, donker en afschuwelijk, maar de volgende dag is nog zwarter. Dennis neemt me mee naar de Wallen. Hij dwingt me lingerie aan te trekken, bedreigt me en duwt me achter een raam. Ik ben doodsbang, trillend sta ik achter het raam. Wat gebeurt er? Hoe kom ik hier weer weg? En wat moet ik doen? Ik ben  verstijfd van angst en wordt door verschillende jongens in de gaten gehouden. De hele dag non-stop is er iemand die me bewaakt. Ik krijg klanten, veel klanten en ik kan geen kant op. Ik ben gebroken, kapot, gechoqueerd en weet echt niet wat ik moet doen.  Ik wil weg maar ik weet niet hoe. De angst verlamt me volledig. Wie kan ik in deze wereld vertrouwen?

Per dag verdien ik zo’n 500 tot 700 euro. Mijn eigenwaarde is totaal verdwenen. Mijn gevoel staat uit. Ik voel me zo verlamd van angst, Dennis heeft totale controle over mij. Ik moet zelfs smeken om eten! Elke dag word ik naar de Wallen gebracht en opgehaald. Als ik werk heb ik mijn ID-kaart maar ik moest deze altijd weer afgeven. De politie is ook binnen geweest en heeft mijn ID gecontroleerd. Ze hebben niet doorgevraagd. Ik heb ook niks gezegd want Dennis stond in de buurt op te letten.'

Na anderhalve week krijg ik Dennis zover dat we samen naar mijn woonplaats gaan om mijn kat eten te geven. Hij gaat met me mee en ik kan even naar binnen mijn eigen huis in. Ik realiseer me dat dit misschien wel de laatste keer zal zijn dat ik mijn thuis zal zien. Maar dan gaat de deurbel…’

Susans ouders staan voor de deur, ze maken zich grote zorgen om hun dochter omdat ze haar niet kunnen bereiken. Susan vertelt nog dat het goed gaat maar vader ziet de angst in haar ogen. Door het raam ziet hij een jongen rondscharrelen in de flat. Haar vader vertrouwt de situatie niet, hij duwt Susan opzij, pakt de jongen bij zijn kraag en gooit hem eruit. Daarna breekt Susan en vertelt wat er gebeurd is.

Susan doet uiteindelijk aangifte bij de politie en er volgt een rechtszaak. Dennis krijgt 4 jaar gevangenisstraf. Susan wordt nog lange tijd bedreigd door vrienden van hem. ‘Ze belden op en bedreigden me. Dit ging zo’n 5 a 6 maanden door. Ik was echt heel bang.'  Na die maanden heeft Susan de knop omgezet. 'Als ze me willen, dan komen ze maar! Als een van z’n vrienden belde zei ik: 'Kom maar. Alleen stel je toch niks voor.' Eigenlijk was het toen snel afgelopen met de intimidatie.'
Na een tijdje kreeg Susan weer contact met mensen die ze van vroeger kende. ‘Ze zeiden: ‘Je bent zo’n stoer wijf. Waarom laat je over je heen lopen?’ Ik wist dat ook wel van mezelf. Ik zat op kickboksen en kon prima voor mezelf opkomen. Toch kon ik niet tegen deze jongen op!'

'Het eerste contact met deze jongen was leuk en gezellig. Ik zocht er niks achter. Toen ik de volgende dag in de trein zat had ik wel het gevoel dat het niet goed was. Het was een fout gevoel maar ik heb er toen niets mee gedaan.  Nu weet ik wel beter. Zo’n fout gevoel is belangrijk om naar te luisteren! Dit zou ik ook absoluut tegen andere meiden willen zeggen in zo’n situatie!’


Op dit moment woont Susan weer op zichzelf is begonnen met een opleiding. Ze heeft een uitkering en studiefinanciering en ze is vastbesloten om haar leven weer op de rails te krijgen. Ze heeft een vriendje. Hij kent haar verhaal en geeft haar de ruimte en wil ook wachten met seks. Daar kan ze nu nog niet aan denken. Dit trauma zal ze moeten verwerken en daar ook de tijd voor nemen.

Kom in actie

Ben je ook geraakt door de verhalen van onze doelgroep en wil jij je inzetten? Kom dan in actie! We kunnen jouw hulp goed gebruiken. Klik hier voor de mogelijkheden.

Doneer nu